پژوهش حاضر با هدف شناسایی مدلی برای طردشدگی اعضای هیئت علمی در محیط کار اجرا شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از لحاظ ماهیت اکتشافی و از لحاظ روش، به شیوه کیفی و با نظریه داد ه بنیاد انجام شده است. میدان پژوهش را اعضای هیئت علمی دانشگاه­ های ایران تشکیل می­ دهند که در این میان 19 نفر به روش هدفمند و نیز روش گلوله برفی و رعایت قاعده اشباع نظری به عنوان نمونه انتخاب و داده­ ها با استفاده از مصاحبه­های نیمه ساختاریافته گردآوری شده است. نتایج حاکی از آن است که طردشدگی اعضای هیئت علمی در محیط کار تحت تأثیر 3 دسته عوامل علی (عوامل فردی، عوامل گروهی و عوامل سازمانی) قرار داشته و عوامل زمینه ­ای (عوامل مربوط به فرهنگ سازمانی، عوامل مربوط به ساختار سازمانی و عوامل مربوط به فرایندهای سازمانی) و عوامل مداخله­گر نیز پیدایش این پدیده در دانشگاه­ ها را تحت تأثیر قرار می­دهند. راهبردهای پیشگیری از طردشدگی اعضای هیئت علمی و پیامدهای این پدیده در دانشگاه ­ها نیز در دو سطح فردی و سازمانی مورد شناسایی قرار گرفته است. یافته­ های پژوهش می ­تواند بینش مناسبی در ارتباط با چگونگی شکل­ گیری پدیده طردشدگی اعضای هیئت علمی در محیط کار ایجاد کرده و زمینه جلوگیری از آن را برای برنامه ریزان و سیاست ­گذاران نظام دانشگاهی فراهم آورد.

این تحقیق به بررسی اثر طردشدگی در محیط کار بر حسادت سازمانی با نقش میانجی شایعات منفی محل کار پرداخته است. روش پژوهش، کمی از نوع همبستگی است. جامعه آماری در این تحقیق شامل کلیه کارکنان مرکز بهداشت شماره دو مشهد بوده که تعداد آن ها 666 نفر و شیوه نمونه گیری به صورت تصادفی ساده است. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان، 244 نفر است. ابزار اندازه گیری برای طردشدگی در محیط کار، حسادت سازمانی و شایعات منفی محل کار، به ترتیب از طریق پرسشنامه های فریس و همکاران (2008)، ولی زاده و آذربایجانی (1389) و اسپولما (2021) است. روایی متغیرهای تحقیق از طریق تحلیل عاملی تأییدی سنجیده شده است. پایایی متغیرهای تحقیق نشان داده است که آلفای کرونباخ برای متغیرهای تحقیق، ازجمله طردشدگی در محیط کار، حسادت سازمانی و شایعات منفی محل کار به 813/0، 792/0 و 840/0 به دست آمده که نشانگر پایایی ابزار تحقیق است. یافته های تحقیق نشان داده است که طرد شدن در محیط کار می تواند بر حسادت سازمانی تأثیر گذاشته و شایعات منفی این تأثیر را تشدید کنند. هنگامی که فردی در محیط کار احساس طرد شدگی می کند، این احساسات می توانند منجر به کاهش اعتمادبه نفس، ناراحتی روانی و حتی بروز رفتارهای مقابله جویانه شوند. یکی از راه های رایج، شرکت در شایعات منفی در مورد دیگران است که می تواند بر روابط بین فردی، بهره وری و عملکرد کلی سازمان، تأثیر منفی بگذارد.

این پژوهش روایتی استعاری از طرد سازمانی عضوی از اعضای یک سازمان دولتی برای فهم و دریافتی عمیق از این پدیده رفتاری است. به این منظور، پس از شناسایی مشارکت کننده پژوهش مبتنی بر روش نمونه گیری نوعی، از ابزار مصاحبه برای گردآوری داده ها تا رسیدن به اشباع نظری استفاده شد. برای بازنویسی داستان از فرآیند سه مرحله ای رونویسی، بازرونویسی و بازگویی داستان با عنایت به مولفه های فضای سه بعدی ساختار روایتی (کنش متقابل، استمرار و وضعیت) استفاده شد. در ادامه، درون مایه ها شناسایی و کدگذاری شدند. بر اساس یافته های پژوهش، 6 رهگفت و استعاره های متناظر با آنها از خلال داده های پژوهش کشف و بازنمایی شدند که عبارت بودند از ورود به سازمان و نمونه گری بر پایه استعاره مرغ عشق، درخشش در سازمان و جلوه گری بر پایه استعاره مرغ چمن، تعارض در سازمان و ناسازش گری بر پایه استعاره مرغ سحر، افول در سازمان و نادیده گری بر پایه استعاره مرغ پربسته، طرد در سازمان و دورافکندگی بر پایه استعاره مرغ قفسی و فترت در سازمان و همزادی رامش گری و فرسایش گری بر پایه استعاره مرغ بی دل.

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر طرد شدن از محیط کار و بی نزاکتی در محیط کار بر رفتار کاری نوآورانه با نقش میانجی اضطراب شغلی بود. روش شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه کارکنان دانشگاه های استان چهارمحال و بختیاری بودند که تعداد آن ها 2255 نفر بود با توجه به حجم هر منطقه با استفاده از فرمول کوکران 660 نفر حجم نمونه انتخاب گردید و افراد نمونه با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای متناسب با حجم هر طبقه نتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسش نامه استاندارد طرد شدن از محیط کار رسول و همکاران (2019)، پرسش نامه استاندارد بی نزاکتی در محیط کار رسول و همکاران (2020)، پرسش نامه استاندارد رفتار کاری نوآورانه ستیب و استین (2017) و پرسش نامه استاندارد اضطراب شغلی دکلرک (2020) بود که روایی پرسش نامه ها بر اساس روایی محتوایی، صوری و سازه مورد بررسی قرار گرفتند و پس از اصطلاحات لازم روایی مورد تائید قرار گرفت و از سوی دیگرپایایی پرسش نامه ها با روش آلفای کرونباخ به ترتیب 88/0، 88/0، 77 /0 و 77/0 برآورد شد و تجزیه و تحلیل داده ها در سطح استنباطی مشتمل بر مدل سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. یافته ها: طرد شدن از محیط بر رفتار کاری نوآورانه تاثیر منفی و معناداری داشت که ضریب این تاثیر 57/0-بود و بی نزاکتی در محیط کار بر رفتار کاری نوآورانه تاثیر منفی و معناداری داشت که ضریب این تاثیر 67/0-بود.